Irma Seidenmanowa

261Irma Seidenmanowa – żona znanego lekarza i naukowca w dziedzinie radiologii, Ignacego Seidenmana, zmarłego w 1938 roku. Zmieniła nazwisko na Maria Magdalena Gostomska, udawała wdowę po polskim oficerze Grodna. Trzykrotnie zmieniała mieszkanie. Z pochodzenia Żydówka. Porządkowała przez pewien czas pisma zostawione przez męża. Jedyną pamiątką po nim była srebra papierośnica z inicjałami „I.S.”. Atrakcyjna, niebieskooka blondynka, schwytana przez Bronka Blutmana, uwolniona przez łańcuch ludzi dobrej woli. Wówczas to czuje się Polką. Po wojnie 25 lat pracowała w gmachu, gdzie była przesłuchiwana – Ministerstwo Oświaty. Po nasileniu antysemityzmu w 1968 roku musiała opuścić Polskę. Polacy pozbawili ją ojczyzny. Irma uległa polonizacji, z narodem żydowskim związana była tylko więzami krwi, straciła przywiązanie do Polski, poczuła się zdradzona. Joasia Fichtelbaum – uratowana od śmierci dzięki znajomości ojca i łańcuchowi dobrych ludzi. Była pod opieką siostry Weroniki. Jako Marysia Wiewióra przeżyła wojnę, wyjechała do Izraela. Ani w Polsce, ani w Izraelu nie czułą się dobrze. Stała się nacjonalistką, czerpiąc satysfakcję dręczenia Palestyńczyków przez Izraelskich ekstremistów. Joasia jest siostrą Henryczka. Profesor Winiar – nauczyciel matematyki w gimnazjum. Chrześcijan, liberał. Umarł na przystanku pod murami getta, gdzie ustawione były karuzele. Stuckler – esesman, wstąpił w szeregi SS., funkcjonariusz niemieckiej służby – gestapo. Uwolnił Magdalenę Gostomską i Bronka Blutmana. Po wojnie trafił do łagru na Syberii, gdzie przeżył wielką klęskę, aż zmarł. Johan Muller – odważny w działaniu, ratował życie, wyjeżdża z Polski. Nie czuje się związany z Niemcami. Są osoby, które mimo chęci do działania muszą czynić wielkie, niesprawiedliwe, niesłuszne i złe rzeczy. Innymi bohaterami utworu „Początek” są Polacy – Paweł Krymski, Adam Korda (filolog klasyczny), Filipek (kolejarz), Romnicki (sędzia), Kujawski (krawiec), Weronika (zakonnica), Wiktor Suchawiak, dwie prostytutki, piękny Lolo (szmakownik). Są nimi również Żydzi – Irma Seidenman, Jerzy Fichtelbaum (adwokat), Henryczek Fichtelbaum, Joasia Fichtelbaum, Mitelman (krawiec), Bronek Blutman (konfident), Władzio Gruszecki. Do łańcucha ludzi dobrej woli należeli – Irma Seidenman, bezimienny ryksiarz, Adam Korda, Pawełek Krymski, Filipek (kolejarz), Johan Muller, adwokat Fichtelbaum, sędzia Romnicki, Wiktor Suchawiak, matka Pawełka, siostra Weronika. Paweł Kryński – syn oficera, działa w konspiracji, zajmuje się handlem działami sztuki, studiuje na tajnych kompletach. Zakochuje się w Irmie i Monice. Pomaga Henryczkowi i Joasi. Doprowadza do uratowania pani Seidenman. Po wojnie ubolewa nad dyskryminacją Żydów i wyjazdem Irmy. Angażuje się w działania opozycji. Uczestniczy w przemianach zapoczątkowanych przez „Solidarność”. Przeżył kłamliwe zarzuty dotyczące powstańców, falę antysemityzmu i czasy internowania. Sędzia Romnicki – bogaty, posiadający kolekcję obrazków i ziemiańskich rodowodów, wyprzedaje je. Chętnie dyskutuje o Polsce, wolności i Bogu. Uważa, że wojnę należy kontynuować, aż uda się przepędzić Niemców. Pomaga uwolnić Joasię. Po wojnie był więziony za przekonania polityczne, a następnie zamieszkał u rodziny. Reprezentuje stałość poglądów oraz polskie tradycje. Należy do elity umysłowej. Wiktor Suchawiak – bandyta, zarabia wyprowadzając Żydów z getta – na przykład Joasia. Wymierza sprawiedliwość pięknemu Lolo. Po wojnie i wyjściu z więzienia pracuje u Lolo. Siostra Weronika – zakonnica. Chroniła żydowskie dzieci przed zagładą. Uczyła je katolickich modlitw i nowych życiorysów. Przeciwniczka komunizmu i nacjonalizmu.

Henryk Fichtelbaum

251Henryk Fichtelbaum – syn adwokata, należy do rodziny inteligenckiej, zasymilowanej z Polakami, jest Żydem. Ucieka z getta, nie umie znieść dobrowolnej niewoli, ukrywania się, spojrzeń przechodniów na jego semickie rysy twarzy. Szczególnie uzdolniony do przedmiotów ścisłych, uczeń gimnazjum. Przyjaciel Pawła Kryńskiego. Miał w sobie wielki niepokój, nie mógł wytrzymać w zamkniętym pomieszczeniu. Jego rodzina trafiła do getta w 1940 roku, a później zmarła mu matka. Po opuszczeniu kryjówki u zegarmistrza i krótkim pobycie na wsi, tułał się głodując, bojąc się o życie. Ostatecznie wrócił do getta, by umrzeć z bliskimi. Zginął podczas powstania w getcie. Artur Hirschfeld – syn dentysty, wychowany przez siostrę Weronikę. Nie rozumiał potrzeby uczenia się nowego nazwiska i życiorysu. Buntował się i upierał. Gdy dorósł, żył pod nazwiskiem Władysław Gruszecki. Najpierw Gorliwy katolik, potem antysemita i komunista. Twierdził, że bunt nie ma żadnych szans i nie należy go podejmować. Choć był Żydem, pogardliwie o nich mówił. Bronek Blutmana – przedwojenny fordanser, skompromitowany Żyd, który wydawał na śmierć swoich współplemieńców, by przypodobać się Niemcom. Mimo, że jego ojciec jako jeden z pierwszych został skierowany na Umschlagplatz, sumiennie wykonywał polecone zadania. Oddał Irmę w ręce gestapo. Bronek to stanowczy, silny i bezwzględny człowiek. Po roku zginął zastrzelony w ruinach getta. To człowiek pozbawiony honoru, godny pogardy. Akcja rozgrywa się w Warszawie w 1942 roku w szczytowym okresie potęgi Hitlera. Jej dwa wątki przedstawiają dwa niezależne przedsięwzięcia zmierzające do uratowania dwóch Żydówek: Irmy Seidenman z więzienia przy ulicy Szulca i Joasi Fichtelbaum z getta. Fabuła jest bardzo rozległa czasowo, sięga roku 1905, kiedy to działali w bojówkach PSS, walcząc jeszcze z carską ochroną dwaj przyjaciele Filipek i Johan Muller. Narrator informuje o późniejszych losach tych bohaterów, którzy przeżyli wojnę i sięga roku 1968, a nawet do okresu stanu wojennego. Główny bohater to 19-letni Pawełek zakochany jednocześnie w Mocnie i Irmie Seidenman. Internowany w 1981 roku. Ma on cechy samego autora. Utwór poświęcony jest jednemu, częściej dwóm bohaterom. Przedstawia ich przeżycia w 1942 roku, informuje o przedwczesnej wojennej śmierci lub też w lasach powojennych. Bohaterowie powieści są liczni, zróżnicowani wiekowo, społecznie, zawodowo i narodowościowo – obecni są ludzie o pochodzeniu Polskim, Żydowskim, Niemieckim oraz obecny jest łańcuch ludzi dobrej woli.

Hannibal Lecter

461Hannibal Lecter to postać fikcyjna, jedna z najmroczniejszych w historii. To człowiek, który z każdego morderstwa robił prawdziwe dzieło sztuki. Wychowany został przez zamożną rodzinę, ale podczas wojny jego rodzice zostali zamordowani przez sowieckich żołnierzy. Kiedy był zmuszony spędzić z nimi trochę czasu ze względu na zamieć śnieżną, jaka panowała. KIedy żołnierze zaczynali głodować, zjedli jego siostrę. To zrobiło z niego niemowę na kilka lat. Kiedy odzyskał siły, poszedł do sierocińca, a potem na studia medyczne, gdzie wchłaniał wiedzę na temat budowy człowieka. Kiedy wpadł na trop oprawców swojej siostry postanowił wytropić ich za wszelką cenę i wymordować. Kiedy to zrobił, przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie zabijał wszystkich, na kogo miał ochotę, jednak zawsze pozostawał nieuchwytny. Jest piekielnie inteliengentny, potrafi wyjść z wielu sytuacji bez żadnego szwanku. Jego poziom wiedzy z różnych dziedzin uniemożliwia wytropienie go wszelkimi metodami. W ostatniej części zabija policjanta, który chce wydać go amerykańskim służbom specjalnym. Na koniec żegna się z Clarice, policjantką, która go śledzi i ucieka, na zawsze pozostając nieuchwytnym. „Kiler” to polska komedia sensacyjna, w której wystąpił Cezary Pazura. W tym filmie motyw zabójcy, jak i cały obraz, potraktowano z wielkim przymrużeniem oka. Bo oto mamy Jurka Kilera, który budzi się pewnego dnia w swoim domu, który okupuje już grupa antyterrorystyczna. Zostaje oskarżony o morderstwo wielu wielkich grubych ryb i osadzony w więzieniu praktycznie bez wyroku. Kiedy jednak próbuje wszystkim wytłumaczyć, że nie jest Kilerem, poszukiwanym płatnym zabójcą na całym świecie, nic mu to nie daje, nazwisko przekreśla wszystko. Kiedy jednak orientuje się, że miano Kilera przynosi mu pewną estymę, wielu ludzi darzy go szacunkiem, zaczyna mu się to podobać. Kiedy zostaje przeniesiony z jednego więzienia do drugiego, zostaje odbity przez gangstera Siarę. Siara to stały klient Klieta, korzystał z jego usług wielokrotnie. Teraz chce, by Kiler zabił jego wspólnika w interesach, niejakiego Ferdynanda Lipskiego. Właściwie to wszyscy wkoło mają teraz do niego prośbę, żeby zabił to sąsiada, to męża, to kogokolwiek innego. Ścigający go detektyw Siara zaczyna się niecierpliwić i używać wszystkich metod, by złapać Kilera.

Bundy

451Ted Bundy to jeden z najstraszniejszych morderców naszych czasów. Jego pełne imię i nazwisko to Theodore Robert Bundy, a Ted Bundy było tylko skrótową nazwą. Urodził się w tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym roku, dwudziestego czwartego listopada w stanie Vermont, mieście Burlington. Był oskarżony o ponad trzydzieści morderstw, ale tak naprawdę nie wiadomo, ile tak naprawdę ma na koncie dusz. Mówi się o setkach. Pierwsze ofiary mordował już w czasach dziecięcych. Mówi się o ośmioletniej dziewczynce, jego koleżance, która zaginęła, kiedy ten miał czternaście lat. Bardzo dużo osób próbowało jakoś to powiązać, ale fakty nie były zbyt dokładne. W związku z czym nie ma daty pierwszego morderstwa, ani nazwiska. Był bardzo produktywnym mordercą, można powiedzieć, że zabójstwa były jego żywiołem, chociaż nie był w niczym podobny do Kuby Rozpruwacza – a często mówiono, że mają podobne metody działania, jeśli chodzi o morderstwa. Ale to nieprawda – Rozpruwacz był dokładny, precyzyjny, zabijał bawiąc się ofiarami, a Bundy zwyczajnie zachowywał się jak zwierzak i nie zawsze udawało mu się zabić ofiarę. Niektóre przeżyły z trwałymi uszkodzeniami, ale żyły. Zmarł na krześle elektrycznym. Charles Manson uchodzi za najgroźniejszego mordercę w Stanach Zjednoczonych. Był normalnym człowiekiem dopóki nie poczuł w sobie żądzy bycia wolnym. Był bardzo romantyczny wyglądowo, wiele dziewczyn kochało się w jego osobie – często boso siedział przy akademiku, grając na gitarze. Hipnotyzował dziewczyny. Kiedy jeździł po Stanach Zjednoczonych swoim vanem i zgarniał ludzi do swojej sekty. Dorabiali gdzie się da, uchodzili standardowych hipppisów, którzy nie potrafią znaleźć sobie zajęcia. W końcu grupa zyskała nazwę Rodzina i Manson zapraszał wszystkich chętnych, którzy jako tako się kwalifikowali. Kiedy przebywał w więzieniu, uczył się podprogowego przekazywania informacji i działania na ludzi w sposób taki, w jaki chciał, by działali tak, jak chciał. Co ciekawie, Mansona nigdy bezpośrednio nie oskarżano o zabójstwo ani jednej osoby, chociaż jego rodzina mordowała bez opamiętania wszystkich, kogo wzięli sobie za cel. Tak właśnie zamordowali żonę Romana Polańskiego, a i on sam zapewne by zginął, gdyby nie miał awaryjnego wyjazdu do innego kraju. Manson został skazany na karę śmierci, ale po zmianie prawa stanowego zostało zmienione to na dożywocie.