Niszcząca erupcja

111W lodzie widoczne są Male pęcherzyki powietrza, w których zawarte są informacje o klimacie, jaki panował, gdy zamarzała woda. Wysokość temperatur globalnych ocenia się na podstawie grubości warstw lodu. Znaleźć też można informacje o zjawiskach naturalnych, które naukowcy potrafią odczytać. Zatem próbki lodu zawierają informacje o zmianach zachodzących na przestrzeni tysięcy lat. Badania dowiodły, że na przestrzeni 100 tyś. lat, ani wcześniej, ani później nie wystąpiło tak wysokie stężenie siarczanów w lodzie, co wskazuje na jakąś katastrofę naturalną, a tak olbrzymia ilość kwasu siarkowego może pochodzić tylko z potężnej erupcji wulkanu. Potężne erupcje wytwarzają potężne ilości gazów, m.in. siarczanów, które w powietrzu zmieniają się w kwas siarkowy. Ilość siarczanu w lodzie wskazuje, że tamten wybuch był kilkaset razy większy od potężnego wybuchu wulkanu Pinatubo, jaki miał miejsce w latach dziewięćdziesiątych. Musiała być to potężna katastrofa, przerastająca nasze wyobrażenie. Zauważono, że starsza próbka ma większą gęstość, dlatego jest w stanie utrzymać w sobie więcej gazów, a siła wybuchu zależy od zawartości gazów w magmie. Wyrzucone pyły pokryły obszar dziesięciokrotnie większy od Kalifornii, a do atmosfery przedostały się 2 mld ton kwasu siarkowego. Była to największa erupcja wulkanu w historii człowieka rozumnego. Wiadomo, ze wszystko w pobliżu wulkanu musiało ulec zagładzie. Obecnie ludzie są w stanie przewidzieć erupcje wulkanów i zaalarmować odpowiednie służby. Wtedy człowiek nie Mia takiej możliwości, a opadający popiół niesie zagładę wszystkiemu na czym osiądzie. Szacuje się, że chmura pyłu musiała wtedy pokryć obszar 4 mln km kwadratowych. Na Indie opadła piętnastocentymetrowa warstwa popiołu. Pierwsze zagrożenie to trudności z oddychaniem. Osiadły pyl zanieczyścił środowisko, a z nim wszystko, potrzebne pradawnym ludziom do życia. Skażeniu ulęgła także woda. Opad takiej ilości popiołu spowodował wyginięcie niemal całej roślinności. Popiół pokrył ogromny obszar w ciągu kilku dni.

Apollo 9

210„Apollo 9” był pierwszym lotem człowieka dookoła orbity ziemskiej. Udział w misji ponownie brały udział trzy osoby – dowództwem operacji miał zajmować się James A. McDivitt. Pilotażem modułu dowodzenia zajmował się David R. Scott, natomiast za pilotaż modułu księżycowego odpowiedał Russel L. Schweickart. Załga rezorwowa również była brana pod uwagę, jednak bohaterami tej wyprawy zdecydowanie lecieli w kosmos. Wspierani byli także przez załogę, która miała ich wspierać z poziomu Ziemi. Lot miał ogólnie przynieść wyniki badań potrzebnych do przejścia na poziom dalszych procedur, czyli już samego lądowania na Księżycu. Podczas latania w przestrzeni kosmicznej astronauci musieli odcumować lądownik „Spider”, który miał oddalić się od nich na odległośc blisko stu sześćdziesięciu kilometrów. Operacja przebiegała bez awarii, żadnych zakłóceń, wszystko szło zgodnie z planem. Mając wolną rękę jeden z astronautów wykonał zdjęcie drugiego, podczas gdy ten pracował nad odcumowaniem jednej z kapsuł. Po tej operacji Amerykanie mogli już przygotowywać załogę, która miała stanąć na Księżycu. Program Apollo był serią ekspedycji wykonanych przez amerykański rząd. Celem eskapady było zdobycie po raz kolejny dominacji światowej poprzez postawienie człowieka na Księżycu. Działo się to w latach tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym pierwszy roku aż do tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego drugiego. Ale najważniejszym punktem, zaraz po postawieniu człowieka na powierzchni Srebrnego Globu było jego bezpieczne przetransportowanie z powrotem do domu, na Ziemię. Te kilka lat prób, badań, analiz, błędów, sukcesów i porażek zaowocowały faktem, że w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym dziewiątym roku w trakcie wykonywania jednej z misji człowiekowi udało się dotknąć stopą srebrnego globu. Późniejsze loty także owocowały lądowaniem dla ludzkości, ale nie było to już tak wielkie wydarzenie jak za pierwszym razem – wtedy świat, a zwłaszcza Stany Zjednoczone ogarnęła prawdziwa histeria radości z tego powodu. I trudno się dziwić – Ameryka odbywała teraz ważny sprawdzian światowej dominacji. Jeżeli zostałaby w tyle, jej autorytet z pewnością zostałby podkopany.