Apollo 1

110Apollo 1 było misją oznaczoną kryptonimem AS 204. W skład załogi biorącej udział w tej części misji wchodził Roger Chaffe jako pilot, Edward White jako starszy pilot oraz dowódca całego przedsięwzięcia czyli Vigil Grissom. Misja ta miała być lotem próbym, jedynie sprawdzającym możliwości techniczne pojazdów kosmicznych. I tak się stało, że dwudziestego siódmego stycznia tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego siódmego roku misja się rozpoczęła. Jednak już podczas początkowego startu astronomowie zauważyli pierwsze oznaki pożaru. I zaraz potem cała trójka straciła życie. Pożar był skutkiem solidnego zwarca szerokiej i skomplikowanej instalacji elektrycznej. Jednak sam pożar nie zdołałby zabić astronautów, którzy mogli uciec, a reakcja tlenowa atmosfery – panowało tam obniżone ciśnienie, co pomogło płomieniom dostać się w bardzo szybkim tempie do kapsuły z astronautami. Być może możnaby uratować śmiałków, ale procedura otwierania kapsuły była zbyt skomplikowana, żeby to zrobić. Tak właśnie zakończył się program Apollo 1. „Apollo 11” była pierwszą misją, podczas której człowiek miał zostać postawiony na Księżycu. Kiedy JFK Kennedy ogłosił, że przed końcem dekady jeden z Amerykanów stanie na Księżycu, naukowcy musieli pracować pełną parą. Zbyt wielka stawka wchodziła w grę – dominacja nad Ziemią. Załogę, która miała wylądować na Księżycu, stanowili Edwin Aldrin jako pilot modułu księżycowego, Michael Collins w roli pilota modułu załogowego oraz Neil Armstrong jako dowódca. Start misji nastąpił szesnastego lipca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego dziewiątego roku w Przylądku Canaveral. Po raz pierwszy w historii urządzenie lądujące wylątowało cztery dni później, a kiedy Neil Armstrong, jako pierwszy człowiek, postawił nogę na jego powierzchni, wygłosił swoją mowę, która została zapamiętana na zawsze: „To jest mały krok dla człowieka, ale wielki dla ludzkości”. Później dołączyli do niego inni astronauci i zaczęli prowadzić szerokie badania, zbierając kawałki księżycowych kamieni, ustawili amerykańską flagę i wykonywali zadania, jakie mieli do zrobienia. Lądowanie było wydarzeniem światowym, wszyscy z przejęciem oglądali „wielki krok dla ludzkości”.